NO NAME
C3078
Γειά σας! Είμαστε οι NO NAME και συγκεκριμένα ο Μάριος (15 ετών ), ο Αντώνης ( 15 ετών) , ο Στέλιος (11 ετών ), η Κωνσταντίνα (11 ετών ) και η Αννίνα (11 ετών).
Σε όλους μας αρέσει πολύ η ρομποτική κι έτσι αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε. Ο Αντώνης και ο Μάριος είναι φίλοι από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους και πάντα ήθελαν να συμμετάσχουν παρέα σε έναν διαγωνισμό ρομποτικής. Αν σκεφτεί κανείς ότι η Κωνσταντίνα είναι αδερφή του Αντώνη και φίλη με την Αννίνα και τον Στέλιο...ξεδιπλώνεται το νήμα!
Είμαστε, λοιπόν, μια παρέα παιδιών. Κάποιοι από εμάς έχουν ξαναπάρει μέρος στον FLL, ενώ κάποιοι όχι, αλλά η ιδέα τους φάνηκε πολύ ωραία. Όσοι ξέρουμε από παλαιότερους διαγωνισμούς. τους λέμε πόσο ωραιότερα ήταν δια ζώσης κι ελπίζουμε σύντομα να ξαναγίνει έτσι...
Στη συνέχεια, έπρεπε να βρούμε έναν coach και τόπο συνάντησης. Για coach ανέλαβε η μαμά του Αντώνη και της Κωνσταντίνας, αλλά ο πραγματικός "εγκέφαλος" της ομάδαςείναι η μικρότερη αδελφή τους: η Δήμητρα 14 μηνών.Τη μικρή τη φωνάζουμε για πλάκα coach, γιατί εντελώς τυχαία, όταν το κοτσιδάκι της είναι ψηλά, το ρομπότ κάνει όλες τις αποστολές μας!! Όσο για τον τόπο συνάντησης.. το σπίτι της coach!
Μας λένε NO NAME, γιατί το βρήκαμε αστείο, αλλά και γιατί δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε κάτι πιο ωραίο!
Το καλύτερο μέρος της προπόνσης ήταν το τέλος, που καθόμασταν και παίζαμε όσο περισσότερο μπορούσαμε , ενώ οι μεγαλύτεροι έβγαιναν βόλτα. Αλλά, για να λέμε την αλήθεια και στην ώρα της προπόνησης κάναμε πολλά αστεία!
Γενικώς, περνάμε ΤΕΛΕΙΑ!!
Το πιο δύσκολο κείμενο...Είναι λίγο παράξενο να μιλάμε για τις αξίες μας, γιατί είμαστε παρέα και είναι δεδομένα κάποια πράγματα!
Σε γενικές γραμμές δεν είχαμε πρόβλημα συνεννόησης. Βέβαια, κάποιες φορές διαφωνούσαμε, άλλοτε λίγο κι άλλοτε έντονα. Άλλωστε, η ομάδα περιλαμβάνει και δύο αδέρφια. Ξέρει κανείς αδέρφια που δε διαφωνούν;! Πάντα, όμως, στο τέλος βρήσκαμε τη λύσηκι ,έτσι, δεν υπήρχε ποτέ ουσιαστική ένταση.
Το μεγαλύτερο, ίσως, πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε ήταν ο κοροναϊός. Κάπου κοντά στις γιορτές μας αποδεκάτισε! Αρρωστήσαμε διαδοχικά οι τρεις στους πέντε, καθώς και η coach... Ήταν μεγάλο πρόβλημα, γιατί δε θέλαμε να κάνουμε τίποτα καινούριο όταν έλειπε κάποιος. Έτσι, μείναμε λίγο πίσω. Τον υπόλοιπο καιρό, όμως, θυσιάσαμε άλλα πράγματα για να βρισκόμαστε πιο συχνά, μιας και δεν είναι δύσκολο, γιατί σχεδόν όλοι μένουμε κοντά.
Κάτι άλλο που μας προβλημάτισε και ιδίως την coach, ήταν το θέμα του προγραμματισμού, επειδή η ίδια δεν γνωρίζει από προγραμματισμό, γιατί το επάγγελμά της είναι τελείως διαφορετικό. Έτσι, ο κλήρος έπεσε στους μεγαλύτερους, τον Αντώνη και το Μάριο. Και είναι αλήθεια ότι βοήθησαν όλη την ομάδα ΠΑΡΑ πολύ. Σε λίγο καιρό όλοι ξέραμε (και φυσικά ξέρουμε) να προγραμματίζουμε, γιατί φρόντισαν όλοι να περνάμε από τον προγραμματισμό σε κάθε προπόνηση.
Είμαστε περήφανοι για την ομάδα μας, είτε προκριθούμε είτε όχι! Καταφέραμε να συνεργαστούμε, να βοηθάμε ο ένας τον άλλο, να συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο και να διασκεδάζουμε και δεν χρειάστηκε να προσπαθήσουμε για τίποτα από αυτά!
Κάψουλα βοήθειας
Όταν ήρθε η ώρα να επιλέξουμε το θέμα του project, μας φάνηκε λίγο δύσκολο. Τότε, κάποιος είχε την ιδέα να ασχοληθούμε με τη μεταφορά ειδών πρωτης ανάγκης σε νησιά και, μετά από αυτό όλα ήταν πλέον εύκολα. Η Ελλάδα έχει πολλά απομονωμένα νησιά. Σκεφτήκαμε ότι σε περίπτωση ανάγκης (σεισμό, κακοκαιρία κτλ) δεν θα έχουν είδη πρωτης ανάγκης. Επίσης, σκεφτήκαμε ότι σ επερίπτωση κακοκαιρίας, ο ασφαλέστερος τρόπος μεταφοράς είναι υποθαλάσσια. Σχετικά με το νησί που θα διαλέγαμε, μας βοήθησε η coach που έτυχε να έχει δουλέψει στην Κέρκυρα. Μας μίλησε για τα διαπόντια νησιά κι από αυτά επιλέξαμε τους Οθωνούς. οι Οθωνοί είναι ένα απομονωμένο νησί, που απέχει 12 ναυτικό μίλια από τη βορειοδυτική Κέρκυρα. Λέγονται και Νησί της Καλυψώς, καθώς ο μύθος θέλει να βρίσκεται εκεί η σπηλιά όπου βρήκε η Καλυψώ τον Οδυσσέα Παρά το μικρό τους μέγεθος, στο νησί κατοικούν τουλάχιστον 400 άτομα. Πλέον, λόγω της πανδημίαςτου νέου κοροναϊού ζουν εκεί μόνιμα και πολλοί Ιταλοί. Για να δούμε εάν το project μας θα ωφελήσει πραγματικά το νησί, ήρθαμε σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον ιατρό του ωησιού, κύριο Δημήτρη Φιλινάδα, ο οποίος με χαρά μας έδωσε πληροφορίες για τους Οθωνούς και ενθουσιάστηκε με την ιδέα μας να μπορούν οι άνθρωποι εκεί να εφοδιάζονται με φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης ανεξάρτητα με τις καιρικές συνθήκες. Έπειτα, έπρεπε να σκεφτούμε πώς θα είναι αυτή η συσκευή. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να είναι σαν υποβρύχια κάψουλα, που θα αναχωρεί απο΄το Σιδάρι Κέρκυρας προς το λιμάνι Αυλακίων. Θ είναι ενεργειακά αυτόνομη, καθώς θα υπάρχουν βάσεις φόρτισης με ηλιακά πάνελ σε κάθε λιμάνι. Φυσικά, η κάψουλα θα πρέπει να είναι φιλική προς τα θαλάσσια όντα και πάνω σε αυτό μας βοήθησε η Καθηγήτρια Νατάσα Κομνηνού, την οποία κι ευχαριστούμε θερμά. Τέλος, για τις λεπτομέρειες της κάψουλας είμαστε ακόμη σε επικοινωνία με το τμήμα Ωκεανογραφίας και Θαλασσίων Βιοεπιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, όπου όλοι είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ φιλικοί κι εξυπηρετικοί! Ευχαριστούμε θερμά όλους όσους μας βοήθησαν!